Prawo w średniowiecznej Polsce: Statuty Wiślickie i Krakowskie

W średniowieczu, w Polsce dominowało prawo zwyczajowe, jednak z czasem pojawiły się pierwsze zbiory prawa pisanego. Dwa z najważniejszych dokumentów z tego okresu to Statuty Wiślickie i Statuty Krakowskie. Zbiory te miały fundamentalne znaczenie w kształtowaniu systemu prawnego i ustroju politycznego w średniowiecznej Polsce.

Statuty Wiślickie (1346)

Statuty Wiślickie, uchwalone przez Kazimierza Wielkiego, były jednym z pierwszych prób stworzenia zorganizowanego porządku prawnego w Polsce. Składały się z przepisów dotyczących prawa cywilnego, karnego oraz organizacji sądownictwa. Były one opartą na prawie rzymskim, które wpływało na rozwój prawa w Polsce.

Statuty Krakowskie (1364)

Kolejnym ważnym dokumentem były Statuty Krakowskie wydane również przez Kazimierza Wielkiego. Te statuty zawierały przepisy dotyczące prawa handlowego, administracyjnego i procesowego. Podobnie jak Statuty Wiślickie, miały na celu uporządkowanie spraw państwowych oraz ujednolicenie prawa w różnych częściach Polski.

W średniowieczu prawo kościelne miało również ogromny wpływ na życie prawne, a rozstrzygnięcia sądów kościelnych były często traktowane jako równie ważne jak te wydawane przez władze świeckie.